مطهره فغانی

🖼 حماسه عراقی

📝 مردم مؤمن عراق که از نعمت عظیم همجواری و میزبانی آل‌الله صلوات‌الله‌و‌سلامه‌علیهم‌اجمعین در اعتاب مقدّسه برخوردارند، با سابقه‌ی درخشانی از فرهنگ و بهره‌مندی از پشتوانه‌ای معنوی و هدایت‌بخش چون حوزه‌ی نورانی و کهن نجف اشرف و عملکرد مجاهدانه در جبهه‌ی مقاومت،‌ در استقبال از قائد عظیم‌الشّأن شهید اعلی‌الله مقامه‌الشّریف همچون ملّت ایران حماسه‌ای عظیم و پرمعنا و آکنده از سوز و گداز آفریدند.

✍🏼 بخشی از پیام قدردانی رهبر معظّم انقلاب از ملت عراق به‌پاس حماسه تشییع امام مجاهد شهید | ۲۶/تیر/۱۴۰۵

💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

🖼 دیار محبت علی علیه‌السلام

📝عراق، از آن روزی که قدوم مبارک مولایمان امیرالمؤمنین صلوات‌الله‌و‌سلامه‌علیه بر خاک آن قرار گرفت، سرزمینی مبارک شد و به‌زودی مردمانش با افتخار تمام، طوقِ محبّت و ولایت آن حضرت و اولاد طاهرینشان صلوات‌الله‌وسلامه‌علیهم‌اجمعین را بر گردن خود آویختند.

✍🏼 بخشی از پیام قدردانی رهبر معظّم انقلاب از ملت عراق به‌پاس حماسه تشییع امام مجاهد شهید | ۲۶/تیر/۱۴۰۵

💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir

«اربعین و صیرورت فرهنگ جدید جهانی»

فرهنگ رایج جهانی، فرهنگ مدرن یا همان فرهنگ عرفی و دنیویِ به اصطلاح مک دونالد است که از غرب تا شرق را فراگرفته است. بسیاری از اندیشمندان علوم اجتماعی، اصل این فرهنگ، دنیوی بودن این فرهنگ، و شمولیت آن را برگشت ناپذیر دانسته اند؛ لیکن به نظر می رسد ظهور اربعین و پهنای گسترده و جهان گیر آن، در برگشت ناپذیر بودن فرهنگ جهانی سکولار تردیدهایی ایجاد کرده است. این یادداشت در صدد اشاره به برخورد و تصادم دو فرهنگ جهانی یعنی فرهنگ عُرفی مدرن از یک سو و فرهنگ قُدسی اربعین از سوی دیگر است.
جهانی بودن فرهنگ اربعین را صرفا و ضرورتا نباید در مشارکت ملیت های مختلف و صاحبان ادیان و مذاهب گوناگون در این مراسم جستجو کرد، بلکه جهانی بودن آن را باید در پیامهای انسانی اربعین (یعنی پیام توحید الهی و تعارف انسانی (انا جعلناکم شعوبا و قبائل لتعارفوا)، پیام تحرک، تحمل، و تحول، پیام تعامل و تعاون در معروف، پیام خلوص و بی پیرایگی، پیام همدلی و همزیستی، و پیام اوج آرامش در نبودِ آسایش) نیز دنبال کرد. جهانی بودن فرهنگ اربعین در همین معناست که امروزه در بارۀ هر یک از این پیام ها می توان با جهان های دیگر «تحدّی» کرده و فرهنگ اربعین را به آنها «تسرّی» داد. بی شک چنین عناصر حیات بخش در اربعین، می تواند راههای برون رفت از وضعیت دنیوی شده و فرو رفته در جهان ماده را برای انسان معاصر هموار کند و چشم انداز جدیدی را فرا روی دنیای کنونی بازبگشاید.
در این میان، هرچند فرهنگ انسانی و معنوی اربعین در بستر اجتماعی و فرهنگی عراق سیر می کند و در آن زائرانی بسیار از سرزمین های مختلف شرکت می کنند، لیکن وجود فرهنگ عربی، ترکی، فارسی، و غیره صِبغه های توحیدیِ فرهنگ اربعین را کم فروغ نمی کند. فرهنگ توحیدی اربعین آن چنان بر این تنوع فرهنگی و مذهبی سایه می اندازد که دینی غیر از محبت در اربعین باقی نمی گذارد (و «هل الدین الا الحب»). به بیان دیگر، در فرهنگ جهانی اربعین، فرهنگ قومی و ملی (فرهنگ به مثابه فعل انسان) مغلوبِ فرهنگ الهی (فرهنگ به مثابه فعل خدا) می شود که البته باید گفت سیطرۀ فرهنگ الهی بر فرهنگ قومی و بومی نه به معنای تقابل بین فرهنگ الهی با فرهنگ انسانی، بلکه به معنای شکوفایی و تکامل فرهنگ زمینی انسان ها در برابر نزولات فرهنگی از آسمان است.
از این منظر، جهانی شدن فرهنگ اربعین، نه از تراکم فرهنگ های مختلف و نه از شباهت فرهنگ های متنوع، بلکه از غایت متعالیِ مشترک در فرهنگها بوجود می آید. فرهنگ جهانی مدرن در جهان اسلام، فرهنگی بیگانه، تحمیلی، و التقاطی است، در حالی که فرهنگ جهانی اربعین، امری درون زا و برآمده از عمق تاریخ و باورهای شرقی و اشراقی است. فرهنگ جهانی مدرن، فرهنگی برآمده از انسانِ این جهانی است که قصدی برای ابدیت ندارد و نهایت زندگی اش هم در اینجا و اکنون خلاصه می شود، در حالی که فرهنگ جهانیِ اربعین برآمده از انسانی است که در همین جهان قصد نیل به ابدیت و هستی بی نهایت دارد. و فرهنگ جهانی مدرن به سمت چندگانگی، بی هویتی و نهیلیسم می رود، در حالی که فرهنگ جهانی اربعین به سمت توحید، معناداری و رشد متراکم انسانی پیش می رود.
و بالاخره دین در فرهنگ جهانی اربعین بر خلاف فرهنگ جهانی مدرن نه در حال خصوصی شدن، بلکه در حال شمولیت و عمومیت است. عمومیت دین و دینداری در فرهنگ اربعین، عالَم لاهوت را به تدریج به دنیای ناسوت متصل کرده و زمینه های نجات انسان زوال یافته را با بازگشت حقیقت به عرصه تاریخ فراهم می کند.

@bpishroo

💠 اربعین، امتداد حضور است، نه خالی کردن میدان!

چه قشنگ نوشته : آسمان‌مان برای موشکهایتان و زمین‌مان برای زائرانتان